Ingres

Ingres to moment, w którym Słońce, Księżyc albo planeta wchodzi w kolejny znak zodiaku. W zodiaku tropikalnym każdy znak zajmuje 30 stopni długości ekliptycznej, więc ingres następuje wtedy, gdy obliczona długość ciała przekracza wielokrotność 30 stopni, na przykład gdy z ostatnich minut Bliźniąt przechodzi na 0° Raka. Nazwa pochodzi od łacińskiego słowa oznaczającego wejście. Opisuje przekroczenie granicy na umownym kole, a nie zmianę w samym ciele niebieskim.

Ingresy zdarzają się w bardzo różnym tempie. Księżyc zmienia znak co dwa, trzy dni, Saturn spędza w jednym znaku około dwóch i pół roku, a Pluton ponad dekadę. W czasie pętli retrogradacji planeta może przekroczyć tę samą granicę trzy razy: naprzód, wstecz i jeszcze raz naprzód.

Kalendarze astrologiczne podają ingresy jako wejścia w znaki dla wszystkich dziesięciu ciał, każde z czasem UTC. Przejście w ruchu wstecznym jest opisane jako powrót do wcześniejszego znaku. Gdy Słońce wchodzi w Barana, Raka, Wagę lub Koziorożca, kalendarz nazywa to zjawisko równonocą albo przesileniem. Narzędzie pozycji planet w wybranym dniu pokazuje znaki wszystkich ciał dla dowolnej chwili, a poradnik o granicach znaków wyjaśnia, dlaczego przy urodzinach blisko zmiany znaku potrzebna jest godzina.

Pokrewnym punktem zwrotnym jest stacja, gdy planeta pozornie zatrzymuje się przed zmianą kierunku. O stałej relacji między ruchomym ciałem a kosmogramem urodzeniowym mówi hasło tranzyt.

W kosmogramie

Załóżmy, że w tabeli dziennej Mars stoi jednego dnia na 29°40′ Lwa, a następnego na 0°15′ Panny. Ingres Marsa do Panny nastąpił między tymi dwoma wierszami, a dokładną minutę wskaże dopiero wyszukiwanie w tym przedziale. Kosmogram urodzeniowy działa podobnie, tylko od drugiej strony: zapisuje znak, w którym każde ciało znajdowało się w chwili narodzin. Jeśli planeta stoi kilka minut kątowych od granicy, niewielki błąd w zapisanej godzinie urodzenia może przesunąć ją do sąsiedniego znaku.