Stacja

Stacja to chwila, w której planeta obserwowana z Ziemi wydaje się stać w miejscu na tle zodiaku, zanim zmieni kierunek. Stacja retrogradacyjna kończy ruch prosty i zaczyna pozorne cofanie się, a stacja prosta kończy ten ruch wsteczny. Planeta nigdy nie zatrzymuje się na swojej orbicie. Postój jest skutkiem obserwowania jednego poruszającego się ciała z drugiego.

Stacje mają Merkury, Wenus, Mars i planety zewnętrzne. Słońce i Księżyc ich nie mają, bo z Ziemi zawsze przesuwają się po znakach naprzód. W pobliżu stacji planeta porusza się bardzo wolno, więc jej stopień przez kilka dni prawie się nie zmienia. U wolnej planety zewnętrznej taki niemal postój trwa nawet tygodnie. Merkury zwykle wchodzi w retrogradację trzy razy w roku, a każdy jego okres ruchu wstecznego zaczyna się i kończy stacją.

Kalendarze astrologiczne podają stacje od Merkurego do Plutona z czasem UTC, a przegląd roku pokazuje każdy okres retrogradacji od stacji, która go otwiera, do stacji, która go zamyka. Kalkulator tranzytów rozdziela przejścia w ruchu prostym i wstecznym, a pozycje planet w wybranym dniu oznaczają planetę bliską stacji.

Cały cykl między dwiema stacjami opisuje hasło retrogradacja oraz poradnik o retrogradacji. Stacja może też zbiec się z ingresem, gdy planeta zawraca tuż przy granicy znaku.

W kosmogramie

Załóżmy, że w dziennych efemerydach długość Merkurego rośnie o coraz mniejsze wartości, potem prawie stoi na tym samym stopniu, a następnie zaczyna maleć. Stacja retrogradacyjna to moment między tymi wierszami, w którym dzienny ruch zmienia się z prostego na wsteczny. Kosmogram policzony blisko tej chwili pokaże Merkurego jako stacjonarnego albo dopiero co retrogradacyjnego, zależnie od progu przyjętego w programie. Planeta, która ma stację blisko pozycji urodzeniowej, może też kilka razy przejść przez ten sam stopień. Dlatego jeden tranzyt potrafi się powtórzyć.