Koniunkcja to aspekt o dokładnym kącie 0°. Dwa punkty mają tę samą lub zbliżoną długość zodiakalną. Nie muszą mieć jednakowej szerokości ani wyglądać na połączone podczas obserwacji nieba.
Przyjęta orba określa, jak duże odchylenie od 0° nadal otrzymuje tę nazwę. Dwa punkty oddalone o 2° mogą więc zostać uznane za koniunkcję, jeśli użyty próg na to pozwala.
Astrologia zwykle opisuje koniunkcję jako skoncentrowane połączenie dwóch funkcji symbolicznych. Jakość tego połączenia zależy od całej interpretacji. „Połączone” nie oznacza automatycznie łatwe, trudne ani korzystne.
Możesz zapytać, jak dwa tematy współpracują w zwykłej sytuacji. Z samego kąta nie wynika jednak diagnoza charakteru czy zapowiedź wydarzenia.
Odległość jest geometrią obliczeniową; tolerancja i znaczenie są konwencjami. Dla porównania opozycja ma dokładny kąt 180°, po przeciwnej stronie koła.